Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Μαρτίου 2014

πυλη

Στον Ακροκόρινθο έπεφτεν η δύση
πυρώνοντας το βράχο. Κ’ ευωδάτη
φυκιού πνοή, απ’ το πέλαο, είχε αρχίσει
να μεθά το λιγνό βαρβάτο μου άτι…

Αφροί στο χαλινάρι· κι απ’ το μάτι
τ’ ασπράδι όλο φαινόταν· και να λύσει
τη φούχτα μου, απ’ τα γκέμια του γεμάτη,
πάλευε προς τα πλάτη να χιμήσει…

Ήτανε η ώρα; Ήταν τα πλήθια μύρα;
Ήταν βαθιά του πέλαγου η αρμύρα;
Η αναπνοή η απόμακρη του δάσους;

Α! λίγο ακόμα αν κράταε το μελτέμι,
ήξερα εγώ πως σφίγγεται το γκέμι
και τα πλευρά του μυθικού Πηγάσου!

Advertisements

Read Full Post »