Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Archive for Σεπτεμβρίου 2011

διαβάζω τις γραμμές

ρώγες αμυγδαλιές βυζαίνω

ακούω τα τζιτζίκια

«Αύγουστος»,
μου ψιθυρίζει η Αλκυόνα του Γενάρη

στέκει στην τρίγωνη σκεπή

ισορροπεί με τα ανοιχτά φτερά της

ζητά τα δυο μου χέρια και με ανεβάζει

***

LESUNG

ich lese die Zeilen

Brustwarzen wie Mandeln still ich

ich höre die Zikaden

«August»,
flüstert mir die Alkyone des Januar

die auf dem dreieckigen Dach steht

im Gleichgewicht mit den Flügeln den offenen

verlangt meine Hände und erhebt mich

  Μετάφραση στα γερμανικά: Σοφία Βαρελά

Read Full Post »

Οδυνηρός ο Αύγουστος.

Λίβας. Μελτέμι. Αέρας της πυρκαγιάς.

Με τη μνήμη να υποτροπιάζει.

Read Full Post »

Read Full Post »

Βλέμμα σαν φως που διαπερνά
τη λήθη και το πεπρωμένο
Μέσα στον τάφο μου ανασταίνω
τα χθεσινά

Και λέω πως είναι από νερό
το σώμα μου – γι’ αυτό θ’ αντέξει –
πως επιστρέφω σε μια λέξη
σ’ ένα φτερό

Πως είναι η πόλη μου νεκρή
κι’ έχουν οι φύλακες σαλπάρει
πως ο τυφλός με το λυχνάρι
με λοιδωρεί

Πως ξένο σπίτι κατοικώ
πως μ’ έχει ο χρόνος προσπεράσει
και πως η σκόνη θα σκεπάσει
το μυστικό

Από τη συλλογή αγαθά παιγνίδια

Read Full Post »

ΠΡΩΤΗ

Περαστική κάτω από μια λότζια, στρέφω προς τα πάνω το βλέμμα. Από την απέναντι γωνιακή κατοικία ακούγεται ένα πιάνο ρυθμικά. Σε λίγο, εμφανίζεται ένα λυγερόκορμο κοριτσάκι κι αρχίζει να περιστρέφεται στους ήχους του πιάνου, κάνοντας τις πιρουέτες της μπροστά στη δασκάλα χορού. Μια σκιά πίσω από το μπαλκόνι, χορευτικές κινήσεις και μουσική…

ΔΕΥΤΕΡΗ

Στην επόμενη γωνία, μια νεαρή κοπέλα έτοιμη για την νυχτερινή βόλτα, βαμμένη κι αρωματισμένη! Απαστράπτουσα και αδημονούσα για τον εραστή της. Εκείνος, θα φτάσει κι όμως της μιλά σε μια γλώσσα άγνωστη. Θα  ‘παιρνα όρκο, πως είναι αλβανικά. Όσο για κείνη, ντόπια.

ΤΡΙΤΗ

Πλησιάζω την μισοφώτιστη εκκλησία. Μπαίνω. Λιγοστά τα φώτα ή τα κεριά που φέγγουν. Κανείς δεν ασπάζεται την μικρή εικόνα της Θεοτόκου, στο μέσον της. Μόνο ο παππάς, κάθεται έξω στο πλατύσκαλο και ξεκουκίζοντας το κομποσκοίνι του, ψιλοκουβεντιάζει με τον επίτροπο. Μπορεί να είναι κι ο ψάλτης ή ο γείτονας της παραδιπλανής μονοκατοικίας.

ΤΕΤΑΡΤΗ

Κοντοστέκομαι για να δω το φεγγάρι στα ακροβατικά του. Πιάνεται στέγη στέγη κι ανεβαίνει. Τώρα έχει σταθεί ανάμεσα σε δυο κεραμιδοσκεπές. Νομίζω, πως τις έχει κιόλας ξεπεράσει. Στέκει ψηλότερα απ’ αυτές. Από δίπλα, ένα αστέρι, παραπονεμένο και τρεμάμενο, παίζει μαζί του κρυφτό. Όμως το φεγγάρι δεσπόζει ολόφωτο και ισχυρό, δίπλα στο αστεράκι που συμπαθώ!

      Σημειώσεις ημερολογίου 8.5.2003

Read Full Post »

Άσπρα σεντόνια σε μια ντουλάπα
Κόκκινα σεντόνια σ’ ένα κρεβάτι
Ένα παιδί μέσα στη μητέρα του
Η μητέρα του στους πόνους
Ο πατέρας στο διάδρομο
Ο διάδρομος μέσα στο σπίτι
Το σπίτι μέσα στη πόλη
Η πόλη μέσα στη νύχτα
Ο θάνατος σε μια κραυγή
Και το παιδί στη ζωή.

PREMIER JOUR

Des draps blancs dans une armoire
Des draps rouges dans un lit
Un enfant dans sa mère
Sa mère dans les douleurs
Le père dans le couloir
Le couloir dans la maison
La maison dans la ville
La ville dans la nuit
La mort dans un cri
Et l’enfant dans la vie.

Μετάφραση: Σοφία Βαρελά

Read Full Post »

Παλαιά Επίδαυρος.

Αλμύρα ανάμεσα στις πορτοκαλιές,

φεγγάρι γενναιόδωρο

πάνω απ’ τις πέτρες των αιώνων.

Read Full Post »

Older Posts »